خلق كرده كه در دين خدا اختلاف نمىكنند « 1 » . وعياشى روايت كرده است كه : مردى از امام زين العابدين عليه السّلام از تفسير اين آية سؤال كرد ، حضرت فرمود : آنها كه اختلاف مىكنند ، مراد آنهايند كه مخالف مايند از اين امّت وهمهء ايشان با يكديگر اختلاف كرده‌اند در دين ؛ وآنها كه خدا بر ايشان رحم كرده ، دوستان مايند از مؤمنان وخدا ايشان را از طينت ما خلق كرده ، مگر نشنيده‌اى قول حضرت إبراهيم عليه السّلام را كه رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ « 2 » يعنى : « پروردگارا ! بگردان اين بلد را - يعنى مكة را - شهري محلّ ايمنى وروزى ده اهلش را از ميوه‌ها هر كه ايمان بياورد از ايشان به خدا وروز قيامت » حضرت فرمود كه : مراد مائيم ودوستان أو وشيعيان أو وشيعيان وصىّ أو ، قالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ « 3 » يعنى : « فرمود كه : هر كه كافر باشد پس أو را متمتّع مىگردانم اندكى در دنيا پس مضطر مىگردانم أو را بسوى عذاب جهنم » ، حضرت فرمود كه : مراد به كافران ، كسى است كه انكار وصىّ حضرت إبراهيم كرد ومتابعت وصىّ أو نكرد از امّت ، وبخدا سوگند كه حال اين امّت نيز چنين است « 4 » ، يعنى آنها كه متابعت وصىّ أو نكردند كافر شدند وآنها كه متابعت وصىّ پيغمبر كردند نجات مىيابند وداخل مؤمنانند وچند روزى به بركت آن حضرت از نعمتهاى دنيا بهره‌مند مىشوند وبازگشت ايشان در آخرت بسوى آتش است . ودر توحيد از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است در تفسير وَلِذلِكَ خَلَقَهُمْ يعنى : خلق كرد ايشان را براي آنكه بكنند كارى كه به آن مستوجب رحمت خدا گردند ، پس ايشان را رحم كند « 5 » .

--> ( 1 ) . تفسير قمى 1 / 338 . ( 2 ) . سورهء بقره : 126 . ( 3 ) . سورهء بقره : 126 . ( 4 ) . تفسير عياشى 2 / 164 . ( 5 ) . توحيد 403 .